روش رنگ سنجی شیمیایی
اصل: گلوکز سنج های اولیه از روش رنگ سنجی گلوکز اکسیداز استفاده می کردند. نوار تست با خون واکنش نشان می دهد و رنگ را تغییر می دهد. پس از مدت زمانی مشخص، قطره خون پاک می شود و نمونه به دستگاه متر برگردانده می شود تا کروماتوگرام اندازه گیری شود و مقدار گلوکز خون به دست آید.
مزایا: سریعتر از آنالایزرهای بیوشیمیایی، به خون کمتری نیاز دارد.
روش اندازه گیری الکترود گلوکز اکسیداز
اصل: گلوکز خون با اندازه گیری جریان تولید شده از واکنش بین گلوکز در خون و گلوکز اکسیداز در نوار تست اندازه گیری می شود. اکثر مدل های اصلی موجود در بازار از روش اندازه گیری گلوکز اکسیداز استفاده می کنند.
مزایا: سریعتر از آنالایزرهای بیوشیمیایی و روشهای شیمیایی (در عرض 30 ثانیه)، به خون کمتر (کمتر از 5 میکرولیتر) نیاز دارد.
روش اندازه گیری الکترود گلوکز دهیدروژناز (FAD)
اصل: گلوکز خون با اندازه گیری جریان تولید شده از واکنش بین گلوکز خون و گلوکز دهیدروژناز در نوار تست اندازه گیری می شود.
مزایا: علاوه بر مزایای اکسیداز، مخصوص گلوکز است، تحت تأثیر اکسیژن قرار نمی گیرد، به راحتی ذخیره می شود و پس از باز شدن تا تاریخ انقضا قابل استفاده است.
روش اندازه گیری الکترود PQQ (گلوکوس دهیدروژناز).
اصل: گلوکز خون با جریان تولید شده از واکنش بین گلوکز خون و گلوکز دهیدروژناز در نوار تست اندازه گیری می شود. انواع اصلی شامل Roche Superior، Lisutan و Omron 215 است.
مزایا: علاوه بر مزایای اکسیدازها، بر مضرات سخت بودن نگهداری اکسیدازها به دلیل محتوای هیدروژن کم در هوا غلبه می کند. به طور کلی، پس از باز شدن، می توان آن را تا تاریخ انقضا استفاده کرد.
