اگر پمپ سینه نتواند شیر دوش دهد، به این معنی است که شیر وجود ندارد. سینه مادر مانند انبار است. شیر از طریق غدد پستانی به سینوس‌های شیری منتقل می‌شود و سپس ترشح یا پمپاژ می‌شود. وقتی خانم ژائو از پمپ سینه استفاده می‌کرد، فقط از سینوس‌های شیری شیر بیرون می‌آورد. انجام این کار به طور مکرر باعث انسداد مجاری شیر شده و به تدریج توده های شیر را تشکیل می دهد. مکیدن نوزاد بهترین راه برای تحریک نوک سینه ها و افزایش شیر است. نوزادان قدرت مکیدن ضعیفی دارند، بنابراین مادران نباید نگران باشند. به آرامی از دست خود برای کمک به فشار دادن از پایه سینه برای تسهیل جریان شیر استفاده کنید. اگر باید از پمپ سینه استفاده شود، از این روش برای کمک استفاده کنید. در غیر این صورت، با گذشت زمان، تنها دو احتمال وجود دارد: یا شیر به تدریج خشک می شود، یا توده های شیر جمع می شوند، سینه ها به طور فزاینده ای پر می شوند، اما شیر خارج نمی شود و در نهایت منجر به ترک خوردگی و عفونت نوک سینه ها می شود و باعث ورم پستان می شود.
اشکالی ندارد که در شب شیر ندهد. پرولاکتین که به عنوان هورمون لاکتوژنیک نیز شناخته می شود، هورمونی است که از غده هیپوفیز ترشح می شود. در اواخر بارداری و در دوران شیردهی، ترشح پرولاکتین برای تقویت رشد غدد پستانی و شیردهی زیاد است. سطح پرولاکتین در طول روز به طور قابل توجهی در نوسان است، به طور کلی در طول خواب در سطح بالاتری باقی می ماند. حدود ساعت 3 یا 4 صبح، غلظت پرولاکتین سرم تقریباً دو برابر ظهر است.
اگر بیش از حد شیر دارید، از پمپ سینه برای تخلیه آن استفاده کنید. روش صحیح این است که وقتی سینه های شما پر است مقداری شیر بدوشید، در حالت ایده آل با دست. اگر مطمئن نیستید که چگونه این کار را انجام دهید، از پمپ سینه استفاده کنید. به تدریج فواصل بین بیان را افزایش دهید در حالی که به آرامی مقدار شیر دوشیده شده را در هر بار کاهش دهید. پس از یک دوره تعدیل، به تدریج به تعادل بین عرضه و تقاضا خواهید رسید.
