دمای دهان
اندازه گیری دمای دهان به توانایی بیمار برای قرار دادن صحیح و ایمن دماسنج در دهان خود بستگی دارد. این شامل کودکان، کسانی که قادر به مقاومت در برابر سرفه نیستند، افراد ضعیف یا مستعد استفراغ هستند (این مشکل کمتری برای دماسنج‌های الکترونیکی سریع- است، اما مشکل مهمی در دماسنج‌های جیوه‌ای است، زیرا ثبت دما بیشتر طول می‌کشد). ملاحظات دیگر شامل این است که آیا بیمار قبل از اندازه‌گیری دمای دهان، نوشیدنی‌های سرد یا گرم مصرف کرده است. در چنین مواردی باید روش های جایگزین در نظر گرفته شود.
دمای رکتوم
هنگام اندازه گیری دماهای مقعدی، به ویژه هنگامی که توسط شخص دیگری انجام می شود، باید از روان کننده استفاده شود. در حالی که دمای مقعدی دقیق ترین است، مهم است که در نظر داشته باشید که این روش می تواند در برخی کشورها یا فرهنگ ها خجالت آور باشد. قرار دادن نادرست دماسنج نیز می تواند باعث ناراحتی یا درد بیمار شود. نوزادان اغلب از طریق مقعدی اندازه گیری می شوند. با این حال، به طور کلی بهتر است توسط یک پرستار انجام شود.
گوش داخلی یا پیشانی
همچنین دماسنج هایی وجود دارند که از فناوری اندازه گیری مادون قرمز برای اندازه گیری دماسنج پرده تمپان و پیشانی استفاده می کنند.
زیر بغل
قبل از استفاده، ستون جیوه دماسنج را در دمای زیر 35 درجه تکان دهید. انتهای جیوه ای دماسنج را در بالای زیر بغل قرار دهید (در عمق زیر بغل) و دماسنج را با بازوی خود محکم بگیرید تا از جابجایی یا افتادن آن جلوگیری کنید. 5-10 دقیقه اندازه گیری کنید؛ دماسنج را بردارید، دما را بخوانید و دماسنج را با دستمال کاغذی برای استفاده در آینده یا برای شخص دیگری پاک کنید.
